İlk Ses İlk Nefes

İç çekti rüzgar inceden inceye derinden,
Fısıldıyordu yapraklar, maviliği delercesine.
Uzaktan bir martı çığlığı geldi dertlisinden,
Yosun kokusu ve deniz, kalbime hükmedercesine.

Namussuzdu boşa geçen yıllar ve günler,
Uğraş gerekir insana, belki de aşk,
İki ince çizgidir bu, zorlanır karar verenler,
Biri yorgunluktur bedende, biri gözde yaş.

Günler çabuk geçiyor aslında, her gece bir dönüm,
Biri doğar, biri güler, biri ağlar, biri ölür,
Evet budur hayatın gerçeği, budur ölüm
Her insan istese de, istemese de bu yolda yürür.

Bazen tıkanır sözcükler boğazda, tam orada,
Hükmeder artık bakışlar yoktur başka yolu,
Sanki yerim yurdum yok, öylesine arada,
Bir kere açsam kalbimi, bakın siz ne dertlerle dolu.