Sabahların Şafağı

Sabahların şafağında,
Güneş vurmuş saçlarıma,
Filizlenen ümitlerle
Bir türkü çalar kulağıma.

Sabahların şafağında,
Uyku düşmüş şakaklara,
Yüzümdeki tebessümü
Gelir, çalar vefasızca.

Sabahların şafağında,
Aydınlanan yollarıma,
Sensizlik çöktü bugün
Bulamadığım mısralarda.

Sabahların şafağında,
Hasret kokan havalarda,
İçime çektim seni
Yalnızlığın peşi sıra.

Sabahların şafağında
Düşündüm bir kez daha
Görsem de yıldızları
Olamayacağım hiç yanlarında.

Sabahların şafağında,
Bir hayaldi aslında,
Çocuksu, masum, saf ve temiz
Gözlerinin mahpusluğunda.

Sabahların şafağında,
Yeniden, her gün, bir kez daha…