Şarkı Karla Bonoff’a ait ve 1999 yılındaki albümüne bu şarkıyı dahil etmiş. Ancak tabi ki bundan öncesi var zira biz bu şarkıyı 90ların başında bu sinema kuşağı ile dinlemeye başlamıştık bile. Yanlış bilmiyorsam Bonoff şarkıyı bu yıllarda Parliament sigarasının reklamları için söylemiş. Star TV’de bu kuşağa başladığında filmlerden hemen önce, reklam aralarında ve sonunda bu şarkıyı geçerdi. Bazılarının yanlış bildiği üzere burada şarkıyı söyleyen Linda Ronstadt değil. Evet Ronstadt, Aaron Neville ile beraber bu şarkıyı bir düet şeklinde 1989 yılında icra etmiş, hatta çok popüler de olmuş, bir de üstüne ödül almış. Ancak bizim sinema kuşağımızdaki yorum Bonoff’un ta kendisine yani şarkının gerçek sahibine ait. Zaten hatırlarsanız oradaki düet değildi. Şimdi benim kuşağım yani 80liler ne zaman bu şarkıyı duysak 15-16 seneye geri gidiyoruz, yani nostaljinin doruğuna. Düet her yerde bulunuyor da Bonoff’un yorumu pek bulunmuyor, ben vereyim:

Gelelim o yıllara. Yaşlılar gibi konuşmuş olacağım ancak o yılların öncesinde bugünlerde olduğu gibi kaliteli filmler göremiyorduk. Ne yazık ki sinema kültürünün öldüğü zamanlardı 80ler. Ailelerimizin müdavimi oldukları gibi ne bir açık hava sineması ne de diğer türlü bir sinema kültürümüz vardı. Türkiye’deki sinema kültürünün öldüğü yıllardı sanırım 80ler. Ancak bu durum başka bir kültürü sokmuştu hayatımıza: VHS Video kültürü. Sevgili amcam sağolsun amca oğullarıyla beraber oturup ayda birkaç film izleme şansı bulurduk. Karate Kid, Hayvan Mezarlığı, Mezardan Çıkanlar – :) – gibi filmler hala hafızamdadır. Kısacası bu satırların yazarı Jean-Claude Van Damme’ı daha meşhur olmamışken, finalde dayak yemeye mecbur bir kötü adam rolünde izlemeyle müşerref olmuştu. Sonra ne olduysa 90ların hemen başında bu alışkanlığımız da kayboldu. İşte tam bu noktada Star TV açıldı ve çok güzel bir olaya imza attı, yazının başlığına da ismini veren Parliament Pazar Gecesi Sineması. İlkokulun son sınıfındaydım tam o yılların başlangıcında. Ertesi gün okul olmasına rağmen kesinlikle kaçırmazdım bu kuşaktaki filmleri. Zaten kaçırılacak gibi değildi. Düşünsenize, ilk film Batman’di! Hemen banyo yapılır, televizyon başına geçilirdi. Sağ olsun bizimkilerden “erken yat” baskısı hiç görmedim. Ancak bazı emsallerim bayağı baskı görmüşler sanırım :) Ben tam 80li olduğumdan zaten kocaman! adam olmuştum (11 yaşımdaydım).

Evet ne demiştim, ilk film Batman’di. O filmle tanımıştım yarasa kahramanı (pek çizgi roman sevmezdim). Çok etkilemişti beni Gotham Şehrinin olayları, Michael Keaton’ın karizmatik havası ve Jack Nicholsun’un “pis” gülüşü. Çok geçmeden (bir hafta sonra) 2. filmi de verdiler bu kuşakta. İhya olmuştuk tabi. Daha sonraki 3 hafta boyunca Geleceğe Dönüş serisinin 3 filmini birden verdiler. Daha sonra Rocky serisi, resmen kalite akıyordu ekrandan. Hal böyle olunca da pazar akşamları iple çekilir oluyordu. İzleyip de hatırımda kalan filmler şöyle:

Batman | Batman Returns | Geleceğe Dönüş 1, 2 ,3 | Rocky 1, 2 ,3 | K-9 | Stargate | Esaretin Bedeli | Spawn | Polis Akademisi Serisi | E.T. | Hayalet Avcıları | Mad Max | Tango ve Cash | Gremlinler | Elm Sokağı Kabusu Serisi | Jaws Serisi | İçimde Biri Var | Dağcı | Yargıç

Mutlaka izleyip de hatırlayamadığım filmler vardır. Yukarıdaki listeyi de Vikipdedi’den bakarak çıkarttım. Mutlaka eksik filmler vardır. Ancak sadece bu listede bile ne kadar kaliteli filmler olduğu görülüyor. Şimdi bin türlü kanal çıktı, bin türlü film çevriliyor ancak nedense o zamanki tat hiçbir şekilde geri gelmiyor. Bazı şeyler zamanında güzel oluyormuş veya o yaşlarda, ülkenin o anki durumuna göre bize çok büyülü gelmiş, tam olarak emin değilim. Şimdi “nerede o eski günler” havası da katmayalım yazıya. Son olarak eğer All My Life şarkısıyla beraber Karla Bonoff ablanın yorumunu Parliament reklamları eşliğinde dinlemek isteyenler için ellerimle hazırladığım videoyu geçeyim. Hemen ardından da daha fazla nostalji isteyenler için hışırtılı jenerik ve karizmatik sesiyle sunuş yapan abimizin videosu var. Aaah ah ne günlermiş….