1. Transformers: Revenge Of The Fallen [1] [2] [3]

Tamam illa görülmesi gereken bir film değil. Zaten IMDB, RT ve MC puanından da belli bu. Fakat o aksiyon sahneleri mutlaka sinemada izlenmeliydi. Hâlâ izlemek için fırsatım var biliyorum ancak gider miyim, gitmez miyim meçhul. Açılış haftasını kaçırdıktan sonra nedense benim açımdan bu işlerin büyüsü bozuluyor.

2. Terminator Salvation [1] [2] [3]
İşte bu filmi kaçırmamam gerekiyordu. Benim gibi Terminator serisi hayranı birisi için yüz karası bir durum bu. Zamanlama sıkıntısı nedeniyle es geçmek zorunda kaldım açılış haftasında. Bu film için de hâlâ şansım devam ediyor. Görmeyi planlıyorum. Hoş puanlamalar pek iç açıcı değil ancak bir hayran olarak vefamı sürdürmeliyim.

3. X-Men Origins: Wolverine [1] [2] [3]
Yine puanlamada başarısız görünen bir film. Ancak Terminator gibi X-Men serisinin de hayranı olarak kendimi bu konuda da affetmiyorum. Artık bu filmi sinemada görme şansım da kalmadı. Kısmet başka şekilde izlemek yönündeymiş.

Gidemediğim bu filmler için kendimi kıyılara vurup uzun uzun düşündüm. Memlekette zaten dert yok. Bundan iyi fırsat mı olur, kendime dert edinmeliyim bu filme gidememe meselesini. Kararımı verdikten sonra kaleme kağıda sarılır gibi yaparak kafama bir iki film kazıdım. Mutlaka sinemada göreceğim bu filmleri. Şimdi de bunları listeleyelim.

1. Ice Age: Down of the Dinosaurs [1] [2]
Görüldüğü gibi puanlamada coşmuş. Kaldı ki Ice Age serisinden bir filmin eğlenceli olmama gibi bir şansı yok. “Trailerlar”da bile bu görülebiliyor. Bir tanesini geçeyim:

Haliyle listemin başında bu film geliyor. Vizyona girme tarihi de çok yakında. Gidip güzelce eğlenmeyi planlıyorum.

2.  Sherlock Holmes [1]

İşte sabırsızlıkla beklediğim bir film daha.  Sherlock Holmes’ü zaten severim, kitaplarını bayıla bayıla okurdum. Neden bu vakte kadar beklendi böylesine bir filmin yapılması için anlamış değilim. Buna da şükür ki şu günleri gördük. Hani dert yok ya memlektte. Neyse, film diyorduk değil mi. Haliyle bir fanatik olarak kim oynarsa, kim yönetirse bu filme giderdim. Fakat kader ağlarını öyle bir örmüş ki yöneten de, oynayanlar da çok beğenimi kazanan kişiler. Yönetmen koltuğundaki Guy Ritchie’nin sevmediğim filmi yoktur. Buna bizim buralara geldiğinde  pek sevilmeyen Revolver de dahil. Görüldüğü gibi puanı çok vasat. Fakat benim çok beğendiğim filmleri arasındadır. Konuyu dağıttık yine. Kısacası yönetmenin ismini gördüğüm an bile gitme isteğim ikiye katlanmış durumdaydı. Oyuncuları görünce bu daha da arttı. Son zamanlarda beğenerek izlediğim Robert Downey Jr. Holmes rolüyle karşımızda. Yardımıcısı Watson rolüyse Jude Law’un. Onu da çok beğenerek izlerim. Bu kadar söz söyledikten sonra bu filme gitmezsem cidden ayıp olur. Hemen bir “trailer” da onun için geçelim.

3. Alice in Wonderland [1]

Böylesine derin bir hikâye çok farklı şekillerde sinemaya (veya televizyona) kazandırıldı aslında. Fakat söylediğim üzere hikâye o kadar derin ki, kim yeniden ele alsa farklı bir bakış açısıyla sunabilir izleyenlere. Düşünün ki bu hikâye matematiksel ifadelere bile alengirli göndermelerde bulunabiliyor.

İşte bu hikâyeyi bizlere 2010 Mart ayı gibi yeniden sunacak isim Tim Burton’dan başkası değil. Kendisine hayranlığımı bilmeyenler günlüğümü birazcık karıştırabilirler. Ustanın elinden Sweeney Todd’dan sonra böylesine bir film izlemek oldukça ilginç olacaktır. Bilin bakalım başrollerde kimler var :) Neyse sürpriz olmayack elbtte. Johnny Depp, Helena Bonham Carter zaten kendisinin gedikli oyuncularından. Johnny Depp muazzam bir aktör ve Burton ile çok iyi anlaşıyor. Aksi takdirde sanmıyorum ki böyle bir projeye başka bir yönetmen ile girsin. Kendisini şarkı söylemeye iknâ eden bir yönetmen onu bu projeye dahil etmek için zorlanmamış olsa gerek.  Diğeri ise biricik eşidir Burton’ın. Fakat hakkını yemeyelim iyi oyuncudur. Kadroda bir de Anne Hathaway ve Michael Seen gibi iki parlak oyunucu da olunca film mutlaka görülmeliler listesine giriyor. Özellikle Nixon’daki çok ama çok başarılı oyunculuğunun ardından Michael Sheen’i yeni bir filmde izlemek beni oldukça memnun edecek.

Ortada resmi bir “trailer” yok. Gördüğüm en uygunu alttaki. Oyuncular sıralanıyor en azından.

Bakalım listemdeki kaç filmi sinemada görebileceğim. Artık tembelliği, zaman uyuşmazlıklarını bir şekilde yenmem gerekiyor. Bu arada hiç sinemaya gitmiyor değilim, en son Angels & Demons’ı gördüm sinemada. Ancak arada görmek istediklerime de gitsem fena olmayacak sanırım :)

Tüm listeyi görmek isteyen olabilir, buyursunlar efendim.

Bu da IMDb açıklaması:

1. Johnny Depp (Last year: #1)
Yes, Mr. Depp is now the IMDb’s favorite for four years in a row, thanks to two wildly disparate roles in 2007. In Pirates of the Caribbean: At World’s End, he continued to charm as the rascally Captain Jack Sparrow, bringing the highly lucrative Pirates trilogy to a rousing close (we think). But he chilled the blood as the title character in Tim Burton’s musical Sweeney Todd: The Demon Barber of Fleet Street, which could earn him a third Academy Award nomination. What’s up next? An announced role as John Dillinger in Michael Mann’s Public Enemies.

Dikkat bu yazı filmin içeriği hakkında bilgiler barındırır. Eğer filmi izlemediyseniz okumaktan vazgeçebilirsiniz!

Evet, yaklaşık bir hafta önce gösterime giren filme ancak dün gidebilme fırsatı buldum. Haliyle hem bir Karayip Korsanları hem de Johnny Depp hayranı olduğumdan bu film hakkında yorum yapmadan dayanamazdım. Buyurun hem yorum hem birkaç fazladan bilgi.

Öncelikle söylemeliyim ki, bu serideki favori filmim ikinci yapım olan “Karayip Korsanları: Ölü Adamın Sandığı” oldu. Ancak bu filmde de bir hayli eğlendiğimi ifade edeyim. Film genel itirbariyle (bence) diyaloglar ve karakterler üstüne kurulu. Ancak filmin son bölümü sağlam bir aksiyon şöleni içermekte. Eğer tamamen aksiyon bekleyen izleyicler varsa bir miktar hayal kırıklığına uğrayabilirler. Daha çok karakterler ve belki de filmin ana mesajı olan “taraf seçme” arasında gidip gelen bir hikaye izledik filmde. Açıkcası Jack Sparrow’u kurtarmak filmin büyük bir bölümünü alacak diye düşünmeme rağmen, bu iş o kadar kolay oldu ki, yönetmenin ve senaristlerin tek karakter ağırlıklı film çekmeyeceğiz sözünü tuttuklarını görmüş olduk.

Bu arada yönetmen demişken şunu hemen belirteyim hem yönetmen yani Gore Verbinski, hem de senaristler yani Ted Elliott ve Terry Rossio diğer iki filmde olduğu gibi kaptan köşkünde oturuyorlar ve işlerini sağlam yapıyorlar. Devam filmleri bir yerden sonra sıkıcı olabilir ancak bu kadro bunun farkında ve işlerini titiz yapmaya özen gösteriyorlar. Çok fazla sürpriz olmasa da film ufak tefek sürprizler içermekte. Örneğin, bir türlü evlenmeyi başaramayan aşıklarımız Elizabeth Swann ve Will Turner bu sefer evlenmeyi başarıyorlar, hem de çok ateşli bir çatışmanın ortasında, gemide Barbossa tarafından! Tabi onlar da anladılar bu işin tek düze bir şekilde olamayacağını, sonunda böyle bir şeye karar verdiler. Bense evlenebileceklerini pek düşünmüyordum, hala Sparrow ile Swan arasında bir şeyler olur demekten kendimi alıkoyamıyordum. Bir diğer sürpriz ise Uçan Hollandalı’nın kaptanının kim olacağı, daha doğrusu Davy Jones’un kalbini kimin keseceğiydi! Bir miktar öngörüyle bunu kimin yapacağı belli olsa da insan arada bir taraf değiştiriyordu film esnasında. Benim için bir başka sürpriz ise “Curse of the Golden Flower”, “Crouching Tiger, Hidden Dragon” ,” Bulletproof Monk” gibi filmlerden tanıdığımız Yun-Fat Chow’un filmde beklediğimden daha az etkin olmasıydı. Bu arada kendisi Johnny Depp ile çalışmaktan büyük zevk almış ve eğer fırsat bulursa tekrar oynamayı çok isteyeceğini belirtmiş.

Görüldüğü üzere film ufak tefek sürprizler ve son derece güzel bir final bölümüyle sona erdi. Ancak serinin sona ermediği aşikar, zira Jack Sparrow “Gençlik Pınarını” bulmak için ufak bir sandalla yola çıktı bile! 3 filmde izleyiciyi sıkmayan yönetmen ve senaristler bakalım 4. filmde nasıl bir tutum içerisine girecekler. Ancak kadroda değişiklikler olacağı aşikar,şöyle ki Orlando Bloom ve Keira Knightley gibi genç oyuncuların, oynadıkları karakterlerin üzerlerine yapışmaması için eğer olursa bile bir sonraki filmde oynamayacakları dedikodusu etrafta yapılmakta ve bence gerçeklik payı yüksek bir dedikodu bu. Tabi Johnny Depp için durum çok farklı.

Kendisi oynadığı rolden son derece memnun ve bir sonraki filmde senaryoyu beğenmesi durumunda seve seve oynayacağını ifade etmiş bile. Bunun sebesi ise aralarında kendi çocuklarının da bulunduğu bir çok sinemaseverin belki de sadece kendisinin canlandırdığı Jack Sparrow karakteri (aralarında ben de varım) için bu seriyi takip etmesi. Bir diğer sebep de bu role çok iyi uyduğu, bu yüzden de canlandırmayı çok sevdiği içindir sanırım. Şöyle etraflıca bir düşününce Jack Sparrow karakterini filmden çekip aldığımızda cazibesinin büyük bir kısmını yitirdiğini görürüz. Peki, acaba cazibeyi oluşturan Jack Sparrow mu yoksa bu karakteri muhteşem bir şekilde oynayan Johnny Depp mi? Evet Jack Sparrow rolü ne kadar hınzır, neşeli, hazır cevap, nükteli, edepsiz, eğlendirici bir karakter olsa da, marifet ona bu nitelikleri çok iyi giydiren Johnny Depp’dedir. Bu role nedense daha iyi birisini kafamda canlandıramıyorum. Aslında Karayip Korsanları bu kadar yeni bir proje değil. Filmin senaristleri 1990′ların başında senaryolarını hayata geçirmek istediklerinde Steven Spielberg kendisiyle bir hayli ilgilenmiş ancak korsan filmlerinin tutmadığı bir dönemde bu riski üstüne alamamış. Arada oyuncu kadrosu bile konuşulmuş ve Sparrow karakteri için Bill Murray, Steve Martin ve Robin Williams’ın isimleri bile geçmiş. Düşününce bu 3 oyuncuyu da çok beğensem de iyi ki bu proje 90′larda hayata geçmemiş ve iyi ki Depp bu rolü almış demekten kendimi alıkoyamıyorum. Oyunculuğun hakkını son damlasına kadar (her filminde olduğu gibi) veren Depp rolün altından o kadar iyi kalkıyor ki, oynuyor mu yoksa yaşıyor mu demekten insan kendisini alıkoyamıyor. Depp, kendisinin bu karakteri canlandırıken yakın dostu Keith Richards’dan (The Rolling Stones’un kurucularından) ilham aldığını söylemiş ve şöyle devam etmiş:

Keith, yıllardır hayran olduğum biri. Onu taklit etmek veya bir karakter çalışması olarak ele almak istemedim; sadece ona bir selam yollamak istedim, değerinin farkında olduğunu göstermek için. 18. yüzyıl korsanlarını ele alırken, onların ne kadar da rock yıldızları gibi olduğunu düşündüm ve hala yaşayan en büyük rock starı kim diye kendime sordum. Bence Keith Richars’tı.Keith’te biraz korsanlık da yok değil!”

Ayrıca Depp Keith’in 2. filmde oynamasını çok istemişse de kendisine 2. filmde senaryoda bir yer bulunamamıştı. Kısmet bu filmeymiş. Filme gidenler son bölümlerde Ketih Richards’ı da izleme fırsatı bulabilirler. Sparrow’un babası rolünde hem de elinde gitarı ile! Bu da ufak bir sürpriz sayılabilir.

Şahsım adına filmden sıkıldık diyenine rastlamasam da artık hikayenin uzamış olduğundan dolayı beğenmeyenler, bir sonraki filme gitmeyi düşünmeyenler mutlaka olacaktır. Ancak Johnny Depp’in olması şartı ile kısmetse bir sonraki filme de gitmeyi düşünüyorum. Bakalım zaman ne gösterecek. Son olarak şunu da ekleyeyim, bir filmde olmazsa olmazlardan olan müzik de fena kullanılmamış filmde. Aşağıdaki resimde görülen meşhur buluşma sahnesiyle başlayan ve filmin son bölümünde kullanılan müzik oldukça etkileyiciydi.

İzlemeyenlere iyi seyirler.

Kaynak:
http://www.imdb.com
Sinema Dergisi

Nedense bu adamın her filmini zevkle izliyorum. Filmeler çok güzel olmasa bile, Depp son derece iyi rol kestiğinden yine beni kendisine hayran bırakıyor.

Sleepy Hollow

From Hell

The Ninth Gate

Finding Neverland

Secret Window

ve belki de hatırlayamadığım başka filmleri. Yukardaki listede en beğenmediğim flim The Ninth Gate olsa da yine Depp’i beğenmişimdir. Secret Window’da beni etkilemiş, Finding Neverland’de ise hayran bırakmıştı. İşte son olarak Karayip Korsanları serisinde ise kişisel görüşüm, performansının zirvesine çıktı. Filmi tek başına sürüklüyor desem yeridir. Mimikler, genel hareketler, konuşma, her şeyi yerli, yerinde.

İzlemeyenlere tavsiye edilir.